ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਿਹ।
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵੀਰਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਅਕਸਰ ਸਾਡੇ ਪੰਜਾਬੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਰਚਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਲੋਕ ਕਚਹਿਰੀਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਕੱਟਦੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ— ਅਸਲਾ ਲਾਇਸੰਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਰਸਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ?
ਬਲਾਗ ਡਿਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ :
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਆਰਮਜ਼ ਰੂਲਜ਼ 2016 ਦੇ ਨਿਯਮ 25(1)(b) ਤਹਿਤ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ 'ਜਾਨ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ' ਦਾ ਸਬੂਤ ਦਿੱਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਰਸ ਦੇ ਨਾਮ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕਰਵਾ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਪੜ੍ਹੋ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਅਸਲਾ ਧਾਰਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਖ਼ਾਸ ਜਾਣਕਾਰੀ।
ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਅਸਲਾ ਹੁਣ ਵਾਰਸਾਂ ਦੇ ਨਾਮ: ਜਾਣੋ ਰੂਲ 25(1)(b) ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੱਚਾਈ
ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਰਾਸਤ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਘਰ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੀ ਉਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਲਾਇਸੰਸ ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਕਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਹੋਵੇਗਾ? ਕੀ ਨਵਾਂ ਲਾਇਸੰਸ ਬਣੇਗਾ? ਕੀ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਤੋਂ ਓਹੀ ਔਖੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰਨਾ ਪਵੇਗਾ?
ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਆਰਮਜ਼ ਰੂਲਜ਼, 2016 ਦੇ ਨਿਯਮ 25(1)(b) ਵਿੱਚ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਆਓ, ਅੱਜ ਬੜੀ ਸਰਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝੀਏ।
ਕੀ ਹੈ ਨਿਯਮ 25(1)(b)?
ਸਾਲ 2016 ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਨਵੇਂ ਅਸਲਾ ਨਿਯਮਾਂ ਨੇ ਲਾਇਸੰਸ ਧਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਰਾਹਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਲਾਇਸੰਸ ਧਾਰਕ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਦੋ ਸ਼ਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਆਪਣੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਵਾਰਸ (ਬੇਟਾ, ਬੇਟੀ, ਪਤਨੀ ਆਦਿ) ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਸਕਦਾ ਹੈ:
ਲਾਇਸੰਸ ਧਾਰਕ ਦੀ ਉਮਰ 70 ਸਾਲ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ।
ਜਾਂ, ਲਾਇਸੰਸ ਧਾਰਕ ਨੇ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਪਿਛਲੇ 25 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।
ਇਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਲਈ ਅਪਲਾਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਨਿਯਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਾਇਦਾ
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਬੰਦਾ ਅਸਲਾ ਲਾਇਸੰਸ ਲਈ ਅਪਲਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਉਸ ਤੋਂ "ਜਾਨ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ" (Threat Perception) ਦਾ ਸਬੂਤ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਲਾਇਸੰਸ ਰਿਜੈਕਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਨਿਯਮ 25(1)(b) ਦੇ ਤਹਿਤ, ਕਰਨਾਟਕ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਫੈਸਲਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਰਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ 'ਖ਼ਤਰੇ ਦਾ ਸਬੂਤ' ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੋਰ ਸਕੋ।
ਅਪਲਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਦਾ ਲਾਇਸੰਸ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ:
ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ (Nomination): ਅਸਲ ਲਾਇਸੰਸ ਧਾਰਕ ਨੂੰ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਹ ਹਥਿਆਰ ਆਪਣੇ ਫਲਾਣੇ ਵਾਰਸ ਦੇ ਨਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕੋਈ ਅਪਰਾਧਿਕ ਰਿਕਾਰਡ ਨਹੀਂ: ਜਿਸ ਵਾਰਸ ਦੇ ਨਾਮ ਲਾਇਸੰਸ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪੁਲਿਸ ਰਿਕਾਰਡ ਸਾਫ਼ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੁਲਿਸ ਵੈਰੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਕੋਈ ਮਾੜੀ ਟਿੱਪਣੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਹੱਦ: ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਇੱਕ ਬੰਦਾ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ 2 ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਵਾਰਸ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੋ ਹਥਿਆਰ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੀਜਾ ਹਥਿਆਰ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾ ਸਕੇਗਾ।
ਸਿਖਲਾਈ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ: ਵਾਰਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਾ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ (Safe Handling Certificate) ਵੀ ਲੈਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੀਏ?
ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਇਹ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਆਨਲਾਈਨ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ NDAL-ALIS ਪੋਰਟਲ (ndal-alis.gov.in) 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸੇਵਾ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਆਪਣੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ (DC) ਜਾਂ ਲਾਇਸੰਸਿੰਗ ਅਥਾਰਟੀ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿਓ।
ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਤਾ/ਮਾਤਾ ਦਾ ਲਾਇਸੰਸ, ਉਮਰ ਦਾ ਸਬੂਤ, ਵਾਰਸ ਦਾ ਪਛਾਣ ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਸਬੂਤ ਲਗਾਓ।
ਸਿੱਟਾ
ਕਾਨੂੰਨ ਸਾਨੂੰ ਹੱਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬਸ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨਿਯਮ 25(1)(b) ਉਹਨਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਖੱਜਲ-ਖੁਆਰੀ ਘੱਟ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਨਤਾ ਜ਼ਿਆਦਾ।
ਜ਼ਰੂਰੀ ਨੋਟ: ਇਹ ਲੇਖ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਹੈ। ਅਸਲਾ ਕਾਨੂੰਨ ਬਹੁਤ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅਪਲਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅਸਲਾ ਬ੍ਰਾਂਚ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਮਾਹਿਰ ਵਕੀਲ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੋ।
ਜੇਕਰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਈ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸ਼ੇਅਰ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੋ! ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਦੋਸਤਾਂ, ਅਤੇ ਵਟਸਐਪ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਪੰਜਾਬੀ ਵੀਰ ਨੂੰ ਇਸ ਸੌਖੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲ ਸਕੇ ਅਤੇ ਉਹ ਬੇਲੋੜੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕੇ।
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਿਹ।

0 Comments